کارسینوم لوبولار تهاجمی سینه

توسط Jason Wasserman MD PhD FRCPC
اکتبر 14، 2022


کارسینوم لوبولار تهاجمی چیست؟

کارسینوم لوبولار مهاجم نوعی سرطان سینه است. کارسینوم لوبولار مهاجم معمولاً از رشد غیر سرطانی سلول های غیرطبیعی پستان به نام شروع می شود. کارسینوم لوبولار در محل (LCIS). LCIS ​​می تواند برای ماه ها یا سال ها قبل از تبدیل شدن به سرطان لوبولار مهاجم وجود داشته باشد. علاوه بر این، بیماران با تشخیص قبلی LCIS در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کارسینوم لوبولار مهاجم هستند.

تشخیص کارسینوم لوبولار مهاجم چگونه انجام می شود؟

تشخیص کارسینوم لوبولار مهاجم معمولاً پس از برداشتن نمونه کوچکی از تومور در روشی به نام بیوپسی. سپس بافت برای بررسی زیر میکروسکوپ به پاتولوژیست فرستاده می شود.

بافت برداری

پس از بیوپسی در گزارش پاتولوژی خود به دنبال چه چیزی باشید

هدف a بیوپسی گزارش ارائه یک تشخیص و هرگونه اطلاعات پاتولوژیک مورد نیاز برای شروع برنامه ریزی درمان است. برای کارسینوم لوبولار مهاجم پستان، گزارش بیوپسی معمولاً شامل درجه بافت شناسی و نتایج هر آزمایش نشانگر زیستی پستان انجام شده (به عنوان مثال گیرنده استروژن، گیرنده پروژسترون و HER2) است. این ویژگی ها در بخش های زیر توضیح داده شده است.

پس از برداشتن تومور باید در گزارش پاتولوژی خود به دنبال چه چیزی باشید

این گزارش شامل برخی از اطلاعاتی است که قبلاً در گزارش بیوپسی شما یافت شده است، مانند تشخیص و درجه بافت شناسی. بسته به آنچه که پاتولوژیست هنگام بررسی تومور در زیر میکروسکوپ می بیند، برخی از اطلاعات (به عنوان مثال درجه بافت شناسی) ممکن است با گزارش بیوپسی اصلی متفاوت باشد. اطلاعات اضافی شامل اندازه، وجود یا عدم وجود تومور خواهد بود تهاجم لنفاوی، ارزیابی حاشیه، توضیحات هر گره های لنفاوی بررسی شده و مرحله پاتولوژیک این ویژگی ها در بخش های زیر توضیح داده شده است.

انواع سرطان لوبولار مهاجم کدامند؟

دو نوع مختلف کارسینوم لوبولار مهاجم، نوع کلاسیک و نوع پلئومورفیک وجود دارد. پاتولوژیست شما نوع را بر اساس ظاهر سلول های سرطانی هنگام بررسی زیر میکروسکوپ تعیین می کند.

  1. نوع کلاسیک - این شایع ترین نوع کارسینوم لوبولار مهاجم است. سلول های سرطانی کوچک هستند و به صورت تک سلولی در بافت حرکت می کنند (به سایر سلول های سرطانی متصل نیستند).
  2. نوع پلئومورفیک - سلول‌های سرطانی در نوع پلئومورفیک بزرگ‌تر و غیرطبیعی‌تر از سلول‌های نوع کلاسیک هستند. در هسته از سلول (بخشی از سلول که بیشتر مواد ژنتیکی را در خود جای می دهد) نیز می باشد هیپر کروماتیک (تیره تر) و بزرگتر از هسته در نوع کلاسیک. در مقایسه با نوع کلاسیک کارسینوم لوبولار مهاجم، نوع پلئومورفیک بیشتر احتمال دارد به گره های لنفاوی و سایر قسمتهای بدن.

درجه بافت شناسی ناتینگهام برای کارسینوم لوبولار مهاجم چیست و چرا اهمیت دارد؟

آسیب شناسان از سیستمی به نام سیستم درجه بندی ناتینگهام برای تقسیم کارسینوم لوبولار مهاجم به سه سطح یا درجه - 1، 2، و 3 استفاده می کنند. درجه مهم است زیرا تومورهای درجه 2 و درجه 3 تمایل به رشد سریع تری دارند و احتمال گسترش آن بیشتر است. سایر قسمت های بدن مانند گره های لنفاوی.

آسیب شناسان چگونه درجه ناتینگهام را برای کارسینوم موسینوس مهاجم تعیین می کنند؟

درجه فقط پس از بررسی تومور در زیر میکروسکوپ قابل تعیین است. هنگام بررسی تومور، آسیب شناسان به دنبال چهار ویژگی میکروسکوپی زیر هستند:

  1. توبول - توبول مجموعه‌ای از سلول‌ها است که به یکدیگر متصل شده‌اند تا ساختاری حلقه‌مانند را تشکیل دهند. لوله ها شبیه به هم به نظر می رسند اما دقیقاً مشابه لوله ها نیستند غدد که به طور معمول در سینه یافت می شوند. امتیاز 1 تا 3 بر اساس درصد سلول های سرطانی که توبول ها را تشکیل می دهند داده می شود. به تومورهایی که عمدتاً از لوله‌ها تشکیل شده‌اند نمره 1 داده می‌شود در حالی که به تومورهایی که از غدد بسیار کمی تشکیل شده‌اند نمره 3 داده می‌شود. سلول‌ها در سرطان لوبولار مهاجم غدد تشکیل نمی‌دهند و همیشه برای این ویژگی نمره 3 دریافت می‌کنند.
  2. پلئومورفیسم هسته ای - هسته بخشی از سلول است که بیشتر مواد ژنتیکی سلول (DNA) را در خود جای می دهد. پلئومورفیسم (یا پلئومورفیک) کلمه ای است که آسیب شناسان زمانی از آن استفاده می کنند که هسته یک سلول تومور بسیار متفاوت از هسته سلول تومور دیگری به نظر می رسد. امتیاز 1 تا 3 برای پلئومورفیسم هسته ای داده می شود. هنگامی که اکثر سلول های سرطانی کوچک هستند و بسیار شبیه به یکدیگر هستند، به تومور نمره 1 داده می شود. هنگامی که سلول های سرطانی بسیار بزرگ و غیر طبیعی هستند، به تومور نمره 3 داده می شود.
  3. نرخ میتوز - سلول ها برای ایجاد سلول های جدید تقسیم می شوند. فرآیند ایجاد یک سلول جدید نامیده می شود میتوز، و به سلولی که در حال تقسیم است a می گویند شکل میتوتیک. پاتولوژیست شما تعداد ارقام میتوزی را در یک ناحیه خاص (به نام میدان پرقدرت) می شمارد و از آن عدد برای دادن امتیاز بین 1 تا 3 استفاده می کند. به بسیاری از ارقام میتوزی نمره 1 داده می شود

امتیاز هر دسته برای تعیین نمره کلی به شرح زیر اضافه می شود:

  • درجه 1 (درجه کم) - نمره 3 ، 4 یا 5
  • درجه 2 (درجه بالا) - نمره 6 یا 7
  • درجه 3 (درجه بالا) - نمره 8 یا 9
نشانگرهای پیش آگهی پستان چیست؟

نشانگرهای پیش آگهی پروتئین ها یا سایر عناصر بیولوژیکی هستند که می توانند برای کمک به پیش بینی چگونگی رفتار بیماری مانند سرطان در طول زمان و نحوه پاسخ آن به درمان اندازه گیری شوند. رایج ترین نشانگرهای پیش آگهی آزمایش شده در پستان، گیرنده های هورمونی هستند گیرنده استروژن (ER) و گیرنده پروژسترون (PR) و عامل رشد HER2.

گیرنده های هورمونی

ER و PR پروتئین هایی هستند که به سلول ها اجازه می دهند به عملکرد هورمون های جنسی استروژن و پروژسترون پاسخ دهند. ER و PR توسط سلول های طبیعی پستان و برخی سرطان های سینه ساخته می شوند. سرطان هایی که ER و PR را ایجاد می کنند به عنوان "حساس به هورمون" توصیف می شوند زیرا برای رشد به این هورمون ها وابسته هستند.

آسیب شناس شما آزمایشی به نام ایمونوهیستوشیمی برای دیدن اینکه آیا سلول های تومور در حال ساخت ER و PR هستند یا خیر. این آزمایش اغلب بر روی بیوپسی نمونه. با این حال، در برخی شرایط، ممکن است تنها پس از برداشتن کل تومور انجام شود.

آسیب شناسان امتیاز ER و PR را با اندازه گیری درصد سلول های تومور دارای پروتئین در بخشی از سلول به نام هسته و شدت لکه بیشتر گزارش‌ها محدوده‌ای را برای درصد سلول‌هایی ارائه می‌دهند که مثبت بودن هسته‌ای را نشان می‌دهند در حالی که شدت آن ضعیف، متوسط ​​یا زیاد است.

HER2

HER2 پروتئینی است که توسط سلول های طبیعی و سالم در سراسر بدن ساخته می شود. سلول‌های تومور در برخی از انواع سرطان HER2 اضافی می‌سازند و این به سلول‌های تومور اجازه می‌دهد سریع‌تر از سلول‌های طبیعی رشد کنند.

دو آزمایش وجود دارد که معمولاً برای اندازه گیری میزان HER2 در سلول های تومور انجام می شود. آزمون اول نام دارد ایمونوهیستوشیمی و به آسیب شناس شما اجازه می دهد تا پروتئین HER2 را روی سطح سلول ببیند. به این آزمون از 0 تا 3 نمره داده می شود.

نمره ایمونوهیستوشیمی HER2:

  • منفی (0 و 1) - نمره 0 یا 1 به این معنی است که سلول های تومور پروتئین HER2 اضافی نمی سازند.
  • صریح (2) - نمره 2 به این معنی است که سلول ها ممکن است پروتئین HER2 اضافی بسازند و آزمایش دیگری به نام فلورسانس در هیبریداسیون درجا (به زیر مراجعه کنید) برای تأیید نتایج باید انجام شود.
  • مثبت (3) - نمره 3 به این معنی است که سلول ها پروتئین HER2 اضافی می سازند.

دومین تستی که برای اندازه گیری HER2 استفاده می شود نام دارد فلورسانس در محل هیبریداسیون (FISH). این آزمایش معمولاً فقط پس از نمره 2 در تست ایمونوهیستوشیمی انجام می شود. FISH به جای جستجوی HER2 در خارج از سلول، از کاوشگری استفاده می کند که به ژن HER2 در داخل هسته سلول می چسبد. سلول های طبیعی دارای 2 نسخه از ژن HER2 در هسته سلول هستند. هدف از آزمایش HER FISH شناسایی سلول‌های توموری است که نسخه‌های بیشتری از ژن HER2 دارند که به آنها امکان می‌دهد کپی‌های بیشتری از پروتئین HER2 بسازند.

امتیاز HER2 FISH:

  • مثبت (تقویت شده) - سلول های تومور دارای نسخه های اضافی از ژن HER2 هستند. این سلول ها به احتمال زیاد پروتئین HER2 اضافی می سازند.
  • منفی (تقویت نشده) - سلول های تومور کپی اضافی از ژن HER2 ندارند. این سلول ها به احتمال زیاد پروتئین HER2 اضافی نمی سازند.

کارسینوم لوبولار درجا چیست؟

سرطان لوبولار درجا (LCIS) یک تومور غیر تهاجمی است که قبل از ایجاد کارسینوم لوبولار مهاجم ایجاد می شود. از آنجایی که LCIS منجر به کارسینوم لوبولار مهاجم می شود، رایج است که پاتولوژیست ها LCIS و کارسینوم لوبولار مهاجم را در همان بافت پیدا کنند.

گسترش تومور به چه معناست و چرا مهم است؟

کارسینوم لوبولار مهاجم از داخل سینه شروع می شود اما تومور ممکن است به پوست پوشاننده یا عضلات دیواره قفسه سینه گسترش یابد. اصطلاح گسترش تومور زمانی به کار می رود که سلول های تومور در پوست یا عضلات زیر سینه یافت شوند. گسترش تومور مهم است زیرا با خطر بالاتر رشد مجدد تومور پس از درمان (عود موضعی) یا انتقال سلول‌های سرطانی به محل دور بدن مانند ریه مرتبط است. گسترش تومور همچنین برای تعیین مرحله پاتولوژیک تومور (pT) استفاده می شود.

تهاجم عروق لنفاوی چیست و چرا اهمیت دارد؟

تهاجم عروق لنفاوی به این معنی است که سلول های سرطانی در داخل یک رگ خونی یا رگ لنفاوی دیده می شوند. رگ های خونی لوله های نازکی بلندی هستند که خون را در سراسر بدن حمل می کنند. رگ های لنفاوی شبیه رگ های خونی کوچک هستند با این تفاوت که به جای خون مایعی به نام لنف را حمل می کنند. رگ های لنفاوی با اندام های کوچک ایمنی به نام متصل می شوند گره های لنفاوی که در سراسر بدن یافت می شوند. تهاجم عروق لنفاوی مهم است زیرا سلول های سرطانی می توانند از رگ های خونی یا رگ های لنفاوی برای انتشار به سایر قسمت های بدن مانند غدد لنفاوی یا ریه ها استفاده کنند.

تهاجم لنفاوی

آیا غدد لنفاوی مورد بررسی قرار گرفتند و آیا غدد لنفاوی حاوی سلول های سرطانی بودند؟

گره های لنفاوی اندام های ایمنی کوچکی هستند که در سراسر بدن یافت می شوند. سلول های سرطانی می توانند از طریق عروق کوچکی به نام لنفاوی از تومور به غدد لنفاوی گسترش یابند. به همین دلیل، غدد لنفاوی معمولاً برداشته می شوند و زیر میکروسکوپ بررسی می شوند تا سلول های سرطانی را جستجو کنند. حرکت سلول های سرطانی از تومور به قسمت دیگری از بدن مانند غدد لنفاوی a نامیده می شود متاستاز.

سلول‌های سرطانی معمولاً ابتدا به غدد لنفاوی نزدیک به تومور گسترش می‌یابند، اگرچه غدد لنفاوی دورتر از تومور نیز می‌توانند درگیر شوند. به همین دلیل، اولین غدد لنفاوی برداشته شده معمولاً نزدیک به تومور هستند. غدد لنفاوی دورتر از تومور معمولاً تنها در صورتی برداشته می شوند که بزرگ شده باشند و شک بالینی زیادی وجود داشته باشد که ممکن است سلول های سرطانی در غده لنفاوی وجود داشته باشد.

اگر غدد لنفاوی از بدن شما برداشته شد، توسط پاتولوژیست زیر میکروسکوپ بررسی می شود و نتایج این معاینه در گزارش شما شرح داده می شود. بیشتر گزارش‌ها شامل تعداد کل غدد لنفاوی بررسی‌شده، جایی که غدد لنفاوی در بدن پیدا شده‌اند، و تعداد (در صورت وجود) حاوی سلول‌های سرطانی است. اگر سلول‌های سرطانی در یک غدد لنفاوی دیده شوند، اندازه بزرگ‌ترین گروه سلول‌های سرطانی (که اغلب به‌عنوان «فوکوس» یا «رسوب» توصیف می‌شود) نیز شامل می‌شود.

بررسی غدد لنفاوی به دو دلیل مهم است. ابتدا از این اطلاعات برای تعیین مرحله گرهی پاتولوژیک (pN) استفاده می شود. دوم، یافتن سلول‌های سرطانی در غدد لنفاوی، خطر یافتن سلول‌های سرطانی در سایر قسمت‌های بدن را در آینده افزایش می‌دهد. در نتیجه، پزشک شما از این اطلاعات هنگام تصمیم گیری در مورد نیاز به درمان اضافی مانند شیمی درمانی، پرتودرمانی یا ایمونوتراپی استفاده خواهد کرد.

گره لنفاوی

اگر یک غده لنفاوی مثبت توصیف شود به چه معناست؟

آسیب شناسان اغلب از اصطلاح "مثبت" برای توصیف الف استفاده می کنند گره لنفاوی که حاوی سلول های سرطانی است. به عنوان مثال، یک غدد لنفاوی حاوی سلول های سرطانی ممکن است «مثبت بدخیمی» یا «مثبت کارسینوم متاستاتیک» نامیده شود.

اگر یک غده لنفاوی منفی توصیف شود به چه معناست؟

آسیب شناسان اغلب از اصطلاح "منفی" برای توصیف الف استفاده می کنند گره لنفاوی که حاوی هیچ سلول سرطانی نیست. به عنوان مثال، یک غده لنفاوی که حاوی سلول های سرطانی نیست، ممکن است "منفی برای بدخیمی" یا "منفی برای کارسینوم متاستاتیک" نامیده شود.

سلول های تومور ایزوله (ITC) چیست؟

آسیب شناسان از اصطلاح "سلول های تومور ایزوله" برای توصیف گروهی از سلول های تومور با اندازه 0.2 میلی متر یا کمتر استفاده می کنند و در یک گره لنفاوی. غدد لنفاوی تنها با سلول های تومور جدا شده (ITCs) به عنوان "مثبت" به منظور مرحله گره پاتولوژیک (pN) به حساب نمی آیند.

میکرومتاستاز چیست؟

میکرومتاستاز گروهی از سلول‌های تومور است که از 0.2 میلی‌متر تا 2 میلی‌متر اندازه دارد و در یک گره لنفاوی. اگر فقط میکرومتاستازها در تمام غدد لنفاوی بررسی شده یافت شوند، مرحله گرهی پاتولوژیک pN1mi است.

ماکرومتاستاز چیست؟

«ماکرومتاستاز» گروهی از سلول‌های تومور است که بیش از 2 میلی‌متر اندازه دارد و در a گره لنفاوی. ماکرومتاستازها با بدتری همراه هستند پیش بینی و ممکن است نیاز به درمان اضافی داشته باشد.

غدد لنفاوی نگهبان چیست؟

A گره لنفاوی نگهبان اولین گره لنفاوی در زنجیره غدد لنفاوی است که مایع را از سینه تخلیه می کند. معمولاً در زیر بغل (بغل) یافت می شود. اگر سرطان در زیر بغل یافت شود، معمولاً ابتدا در گره نگهبان یافت می شود.

غدد لنفاوی زیر بغل غیر نگهبانی چیست؟

یک زیر بغل غیر نگهبانی گره لنفاوی بعد از واقع شده است گره لنفاوی نگهبان در زیر بغل (بغل). سلول های سرطانی معمولاً پس از عبور از غدد لنفاوی نگهبان به این غدد لنفاوی گسترش می یابند.

گسترش اکسترانودال به چه معناست؟

همه غدد لنفاوی توسط لایه نازکی از بافت به نام کپسول احاطه شده اند. اکستنشن خارج گره به این معنی است که سلول های سرطانی درون گره لنفاوی از طریق کپسول شکسته شده و به بافت خارج از گره لنفاوی گسترش یافته اند. اکستنشن خارج گره مهم است زیرا خطر رشد مجدد تومور در همان محل بعد از جراحی را افزایش می دهد. برای برخی از انواع سرطان، گسترش خارج گرهی نیز دلیلی برای در نظر گرفتن درمان اضافی مانند شیمی درمانی یا پرتودرمانی است.

حاشیه چیست؟

در پاتولوژی، حاشیه لبه بافتی است که هنگام برداشتن تومور از بدن بریده می شود. حاشیه های شرح داده شده در گزارش پاتولوژی بسیار مهم هستند زیرا به شما می گویند که آیا کل تومور برداشته شده است یا اینکه بخشی از تومور باقی مانده است. وضعیت حاشیه تعیین می کند که چه درمان اضافی (در صورت وجود) ممکن است نیاز داشته باشید.

اکثر گزارش های پاتولوژی فقط حاشیه ها را پس از یک عمل جراحی به نام an توصیف می کنند برداشتن or برداشتن به منظور از بین بردن کل تومور انجام شده است. به همین دلیل، حاشیه ها معمولاً پس از رویه ای به نام a توصیف نمی شوند بیوپسی به منظور برداشتن تنها بخشی از تومور انجام می شود. تعداد حاشیه های توصیف شده در گزارش پاتولوژی بستگی به نوع بافت های برداشته شده و محل تومور دارد. اندازه حاشیه (مقدار بافت طبیعی بین تومور و لبه بریده شده) به نوع تومور برداشته شده و محل تومور بستگی دارد.

آسیب شناسان به دقت حاشیه ها را بررسی می کنند تا سلول های تومور را در لبه بریده بافت جستجو کنند. اگر سلول های تومور در لبه برش بافت دیده شوند، حاشیه آن مثبت توصیف می شود. اگر هیچ سلول توموری در لبه بریده بافت دیده نشود، یک حاشیه منفی توصیف می شود. حتی اگر همه حاشیه‌ها منفی باشند، برخی از گزارش‌های آسیب‌شناسی نیز اندازه‌گیری نزدیک‌ترین سلول‌های تومور به لبه بریده بافت را ارائه می‌دهند.

حاشیه مثبت (یا بسیار نزدیک) مهم است زیرا به این معنی است که سلول های تومور ممکن است در بدن شما باقی مانده باشند که تومور با جراحی برداشته شده است. به همین دلیل، ممکن است به بیمارانی که حاشیه مثبت دارند، جراحی دیگری برای برداشتن بقیه تومور یا پرتودرمانی در ناحیه ای از بدن با حاشیه مثبت پیشنهاد شود. تصمیم برای ارائه درمان اضافی و نوع گزینه های درمانی ارائه شده به عوامل مختلفی از جمله نوع تومور برداشته شده و ناحیه درگیر بدن بستگی دارد. به عنوان مثال، درمان اضافی ممکن است برای a خوش خیم (غیر سرطانی) نوع تومور اما ممکن است به شدت برای یک بدخیم (سرطانی) نوع تومور.

حاشیه

اثر درمانی به چه معناست؟

اگر قبل از برداشتن تومور (برای شیمی درمانی یا پرتودرمانی) سرطان خود را دریافت کرده اید ، پاتولوژیست شما تمام بافت های ارائه شده را بررسی می کند تا ببیند چه مقدار از تومور هنوز زنده است (زنده). گره های لنفاوی با سلول های سرطانی نیز برای اثرات درمانی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

اثر درمان به شرح زیر گزارش می شود:

  1. بدون تومور باقی مانده - همه سلولهای سرطانی مرده اند
  2. اثر احتمالی - برخی از سلول های سرطانی مرده اند اما برخی هنوز زنده هستند
  3. پاسخ قطعی ندارد - بیشتر سلولهای سرطانی هنوز زنده هستند
A+ A A-