توسط Rosemarie Tremblay-LeMay MD FRCPC
مارس 2، 2022
لنفوم لنفوسیتیک کوچک چیست؟
لنفوم لنفوسیتی کوچک (SLL) نوعی سرطان است که از سلول های ایمنی تخصصی به نام شروع می شود. سلول های B. این بیماری اغلب اندام های ایمنی کوچکی به نام را درگیر می کند گره های لنفاوی اما می توان آن را در هر اندام جامدی در سراسر بدن یافت.
علائم لنفوم لنفوسیتی کوچک چیست؟
علائم لنفوم لنفوسیتیک کوچک (SLL) ممکن است خفیف باشد و بسیاری از بیماران تا اواخر بیماری هیچ علامتی را تجربه نمی کنند. برای بسیاری از افراد ، این بیماری در طی آزمایش خون معمول کشف می شود.
علائم و نشانه های رایج SLL عبارتند از:
- متورم گره های لنفاوی که در گردن ، کشاله ران یا زیر بازو احساس می شود.
- طحال بزرگ شده.
- خستگی ، کاهش وزن ، تب یا تعریق شبانه.
- عفونت های مکرر و طولانی مدت.
- افزایش کبودی یا خونریزی.
تفاوت بین لنفوم لنفوسیتی کوچک و لوسمی لنفوسیتی مزمن چیست؟
هنگامی که زیر میکروسکوپ بررسی می شود، سلول های تومور در SLL شبیه سلول های تومور موجود در نوع دیگری از سرطان به نام سرطان خون لنفوسیتی مزمن (CLL)به تنها تفاوت واقعی بین CLL و SLL جایی است که سلول های تومور در آن یافت می شوند. هنگامی که سلول های تومور در داخل پیدا می شوند گره های لنفاوی و سایر اندامهای جامد اما در خون وجود ندارد این بیماری SLL نامیده می شود. هنگامی که سلول های توموری در خون یافت می شوند ، بیماری CLL نامیده می شود. به دلیل این تفاوت ها ، SLL به عنوان یک نوع طبقه بندی می شود لنفوم در حالی که CLL به عنوان نوعی سرطان خون طبقه بندی می شود.
بیمارانی که با SLL مراجعه می کنند در نهایت می توانند CLL ایجاد کنند یا برعکس ، و بیماران می توانند هر دو را همزمان ارائه دهند. به همین دلیل ، این بیماری اغلب با نام CLL/SLL توصیف می شود.
تشخیص لنفوم لنفوسیتی کوچک چگونه انجام می شود؟
تشخیص SLL می تواند پس از برداشتن یک نمونه کوچک از بافت در روشی به نام a انجام شود بیوپسی و یا برداشتن. بزرگ شده گره های لنفاوی اغلب برای جستجوی SLL نمونه برداری می شوند.
لنفوم لنفوسیتی کوچک در زیر میکروسکوپ چگونه به نظر می رسد؟
وقتی تومور زیر میکروسکوپ بررسی می شود، معمولاً از سلول های کوچک تشکیل شده است. هنگامی که تومور در یک غدد لنفاوی یافت می شود، سلول های تومور معمولاً جایگزین بافت غدد لنفاوی طبیعی می شوند. برخی از سلول های تومور بزرگتر ممکن است در گروه های گرد به نام مراکز تکثیر دیده شوند.
آسیب شناسان چه آزمایش های دیگری را برای تایید تشخیص لنفوم لنفوسیتی کوچک انجام می دهند؟
ایمونوهیستوشیمی
آسیب شناس شما آزمایشی به نام ایمونوهیستوشیمی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تومور و حذف سایر بیماریهایی که در زیر میکروسکوپ می توانند شبیه SLL باشند. ایمونوهیستوشیمی آزمایشی است که به آسیب شناسان اجازه می دهد انواع مختلف پروتئین های تولید شده توسط سلول ها را در نمونه بافت مشاهده کنند. هنگامی که سلول ها پروتئینی تولید می کنند ، آسیب شناسان نتیجه را مثبت یا مثبت توصیف می کنند واکنشیبه هنگامی که سلول ها پروتئین تولید نمی کنند ، نتیجه منفی یا غیرواکنشی.
از آنجا که سلول های سرطانی در SLL از سلول های ایمنی اختصاصی به نام لنفوسیت های B می آیند ، پروتئین هایی را تولید می کنند که به طور معمول توسط این نوع سلول ساخته می شوند. این پروتئین ها شامل CD20 ، CD19 ، PAX5 و CD79a است. بیان CD20 معمولاً ضعیف تر از لنفوسیت های سالم و سالم B است. سلولهای سرطانی نیز معمولاً CD5 ، CD23 ، CD43 و LEF1 را تولید می کنند. CD10 و CyclinD1 در انواع دیگر لنفوم های سلول B یافت می شوند و توسط سلول های سرطانی در CLL/SLL تولید نمی شوند.
فلوسیتومتری جریان
فلوسیتومتری جریان یک آزمایش ویژه است که برای بررسی سلولهای ایمنی در نمونه خون ، مغز استخوان یا بافت استفاده می شود. نام دیگر این آزمایش ایمونوفنوتیپ جریان است. برخلاف انواع دیگر آزمایشات آزمایشگاهی ، فلوسیتومتری می تواند میلیون ها سلول منفرد را به سرعت بررسی کرده و اطلاعات مربوط به هر سلول را جمع آوری کند. اطلاعات جمع آوری شده شامل اندازه و شکل سلول و انواع پروتئین های ساخته شده توسط هر سلول است.
هنگامی که با فلوسیتومتری بررسی می شود ، سلول های توموری در SLL بیان قوی پروتئین CD200 را نشان می دهند. بیان پروتئین CD38 در بیش از 30 درصد از سلول های تومور می تواند با بیماری تهاجمی تری همراه باشد.
آزمایشات مولکولی
هر سلول در بدن شما شامل مجموعه ای از دستورالعمل ها است که به سلول می گوید چگونه رفتار کند. این دستورالعمل ها به زبانی به نام DNA نوشته شده و دستورالعمل ها بر روی 46 کروموزوم در هر سلول ذخیره می شوند. از آنجا که دستورالعمل ها بسیار طولانی هستند ، آنها به بخش هایی به نام ژن تقسیم می شوند و هر ژن به سلول می گوید که چگونه قطعه ای از دستگاه به نام پروتئین را تولید کند.
آسیب شناسان با انجام فلورسانس در هیبریداسیون درجا (FISH) تغییرات مربوط به کروموزوم ها را آزمایش می کنند. هنگامی که FISH روی SLL انجام می شود ، ممکن است تعداد کروموزوم های غیر طبیعی پیدا شود. این آزمایش همچنین ممکن است نشان دهد که تکه ای از کروموزوم از بین رفته است.
متداول ترین تغییرات مشاهده شده در SLL عبارتند از:
- تریزومی 12 - سلول های سرطانی یک نسخه اضافی از کروموزوم 12 دارند.
- حذف 13q - بخشی از کروموزوم 13 از بین می رود.
- 11q23 یا دستگاه خودپرداز - بخشی از کروموزوم 11 از بین می رود.
- حذف 17p - بخشی از کروموزوم 17 از بین می رود مواد ژنتیکی از دست رفته شامل ژنی به نام TP53 است.
تومورهایی که بخشی از کروموزوم 11 یا کروموزوم 17 را از دست داده اند و آنهایی که تغییرات پیچیده ای را نشان می دهند (افزایش یا ضررهای متعدد) ، بدون این تغییرات می توانند تهاجمی تر از تومورها رفتار کنند.
برخی از تومورها تغییر (جهش) در ژنی به نام زنجیره سنگین ایمونوگلوبولین را نشان می دهند. این ژن پروتئینی تولید میکند که به سلولهای B کمک میکند پروتئینهای خارجی بدن (مانند پروتئینهای روی ویروسها) را شناسایی کنند. تومورهای دارای این جهش تهاجمی کمتری دارند و ممکن است پیش آگهی مطلوب تری در مقایسه با تومورهای بدون جهش داشته باشند.
تبدیل به چه معناست و چرا در لنفوم لنفوسیتی کوچک مهم است؟
با گذشت زمان ، SLL می تواند به نوع لنفوم تهاجمی تر تبدیل شود. آسیب شناسان این امر را دگرگونی می نامند. آسیب شناس شما نمونه را به دقت بررسی می کند تا به دنبال هرگونه شواهد تغییر باشد.
SLL می تواند به یکی از سه روش تغییر کند:
- تغییر شکل پرولیمفوسیتوئید
- انتشار لنفوم سلول B بزرگ.
- لنفوم کلاسیک هوچکین.
از آنجا که این شرایط تهاجمی تر است ، نیاز به درمان متفاوتی نسبت به CLL/SLL بدون تغییر دارد.
ما مفتخریم که با:
