
سیتوپلاسم مادهای ژلهمانند است که درون سلول را پر میکند و تمام اجزای سلول را در جای خود نگه میدارد. سیتوپلاسم عمدتاً از آب تشکیل شده و حاوی پروتئینها، مواد مغذی و ساختارهای تخصصی کوچکی به نام اندامکها (مانند میتوکندری، لیزوزوم و هسته) است. سیتوپلاسم توسط یک لایه محافظ نازک به نام غشای سلولی احاطه شده است که فضای داخلی سلول را از محیط اطراف آن جدا میکند.
سیتوپلاسم مهم است زیرا به سلول کمک میکند تا عملکردهای ضروری را انجام دهد. سیتوپلاسم محیطی پایدار برای اندامکها فراهم میکند و به آنها اجازه میدهد انرژی تولید کنند، مواد زائد را تجزیه کنند و پروتئینهای جدید بسازند. سیتوپلاسم همچنین به سلولها کمک میکند تا شکل و ساختار خود را حفظ کنند.
آسیبشناسان سلولها را زیر میکروسکوپ با استفاده از رنگهای مخصوصی به نام هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) بررسی میکنند. هماتوکسیلین بخشهای خاصی از سلول (مانند هسته) را به رنگ آبی تیره یا بنفش رنگ میکند، در حالی که ائوزین سیتوپلاسم را به رنگ صورتی رنگ میکند. این رنگها به آسیبشناسان اجازه میدهند تا اندازه، شکل و ظاهر سیتوپلاسم را به وضوح ببینند، که میتواند در شناسایی انواع مختلف سلول و تشخیص بیماریها کمک کند.
بله، مقدار سیتوپلاسم بسته به نوع سلول بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، سلولهای سنگفرشی روی سطح پوست مقدار زیادی سیتوپلاسم دارند که به آنها شکل مسطح مشخصی میدهد. از طرف دیگر، سلولهای ایمنی تخصصی به نام لنفوسیتها سیتوپلاسم بسیار کمی دارند و در زیر میکروسکوپ کوچکتر و فشردهتر به نظر میرسند.
پاتولوژیستها هنگام مشاهده سیتوپلاسم زیر میکروسکوپ از اصطلاحات توصیفی خاصی استفاده میکنند، از جمله:
ائوزینوفیلسلولهایی که سیتوپلاسم ائوزینوفیل دارند، به رنگ صورتی روشن دیده میشوند زیرا حاوی مقدار زیادی مواد غنی از پروتئین هستند.
انکوسیتیکسلولهایی که سیتوپلاسم انکوسیتیک دارند به دلیل داشتن میتوکندریهای زیاد (ساختارهایی که انرژی تولید میکنند) در سیتوپلاسم، صورتی رنگ به نظر میرسند.
حذف همه فیلترهاسلولهایی با سیتوپلاسم شفاف، شفاف به نظر میرسند زیرا حاوی اجزای کمی هستند که رنگها را جذب میکنند.
بازوفیلسلولهایی با سیتوپلاسم بازوفیل به رنگ آبی یا بنفش دیده میشوند زیرا حاوی موادی هستند که رنگ هماتوکسیلین را به شدت جذب میکنند.
ظاهر سیتوپلاسم میتواند سرنخهایی در مورد نوع سلول و اینکه آیا سلول سالم است یا بیمار، ارائه دهد. به عنوان مثال، سلولهای سرطانی اغلب سیتوپلاسمی با ظاهری غیرطبیعی دارند و شناسایی این تغییرات میتواند به آسیبشناسان در تشخیص سرطان و تعیین بهترین رویکرد درمانی کمک کند.