گره های لنفاوی

غدد لنفاوی ساختارهای کوچک لوبیایی شکل هستند که بخشی از سیستم لنفاوی بدن هستند. سیستم لنفاوی شبکه ای از بافت ها و اندام ها از جمله غدد لنفاوی است که به بدن در مبارزه با عفونت ها و سایر بیماری ها کمک می کند. هر غدد لنفاوی مانند یک فیلتر عمل می کند و میکروب ها، زباله های سلولی، ذرات خارجی و سلول های سرطانی را به دام می اندازد.

غدد لنفاوی چه می کنند؟

غدد لنفاوی نقش اساسی در سیستم ایمنی بدن دارند. آنها مایع لنفاوی حاوی مواد زائد، باکتری ها و سایر مواد مضر را فیلتر می کنند. غدد لنفاوی نیز ذخیره می شوند گلبول های سفید خونکه به بدن در شناسایی و مبارزه با عفونت ها کمک می کند. هنگامی که عفونت وجود دارد، التهابیا سرطان، غدد لنفاوی ممکن است متورم شوند زیرا مواد مضر را فیلتر می کنند و گلبول های سفید بیشتری تولید می کنند.

غدد لنفاوی در کجای بدن یافت می شوند؟

غدد لنفاوی در سرتاسر بدن، اغلب به صورت خوشه ای یافت می شوند. برخی از شناخته شده ترین مکان ها عبارتند از: گردن، زیر بغل، سینه، شکم و کشاله ران. صدها غدد لنفاوی در بدن وجود دارد و معمولاً در نزدیکی عروق خونی اصلی و در مناطقی قرار دارند که احتمال ورود عفونت به بدن وجود دارد.

ساختار یک غدد لنفاوی طبیعی چیست و چه نوع سلول هایی معمولاً در غدد لنفاوی یافت می شوند؟

یک گره لنفاوی طبیعی دارای ساختار مشخصی با یک لایه بیرونی به نام کپسول و یک شبکه بافت داخلی است. قسمت داخلی غدد لنفاوی به دو ناحیه اصلی تقسیم می شود: قشر و مدولا. قشر مغز شامل گروه‌هایی از سلول‌ها به نام فولیکول است که عمدتاً از آنها تشکیل شده است سلول های B. سلول های B نوعی از گلبول های سفید هستند که به تولید آنتی بادی برای مبارزه با عفونت ها کمک می کنند. مدولا شامل سلول های T، نوع دیگری از گلبول های سفید است که مستقیماً به سلول های عفونی یا غیر طبیعی حمله می کند. غدد لنفاوی همچنین دارای فضاهایی به نام سینوس است که به مایع لنفاوی اجازه می دهد از طریق گره عبور کند و سلول ها و مواد زائد را حمل کند.

اندازه یک غدد لنفاوی طبیعی چقدر است؟

اندازه یک گره لنفاوی طبیعی بسته به محل آن در بدن می تواند متفاوت باشد. به طور کلی، بیشتر غدد لنفاوی طبیعی کوچک هستند و از 1 تا 2 سانتی متر (سانتی متر) قطر دارند. غدد لنفاوی در ناحیه گردن یا کشاله ران ممکن است کمی بزرگتر باشند، در حالی که غدد لنفاوی در قفسه سینه یا شکم اغلب کوچکتر هستند. گره لنفاوی بزرگتر از 2 سانتی متر، به خصوص اگر به رشد خود ادامه دهد یا محکم و در جای خود ثابت باشد، ممکن است نشان دهنده یک بیماری زمینه ای باشد که نیاز به بررسی بیشتر دارد. در مطالعات تصویربرداری، مانند ام آر آی یا سی تی اسکن، اصطلاح "لنفادنوپاتی" اغلب برای توصیف غدد لنفاوی بزرگ شده استفاده می شود.

چه نوع شرایطی بر غدد لنفاوی تأثیر می گذارد؟

گره های لنفاوی می توانند تحت تأثیر شرایط مختلفی قرار گیرند، از جمله:

• عفونت - هنگامی که بدن با عفونت مبارزه می کند، غدد لنفاوی ممکن است متورم و حساس شوند. این اغلب به عنوان غدد لنفاوی متورم یا "واکنشی" شناخته می شود و یک پاسخ معمولی به شرایطی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا یا عفونت گلو است.
• بیماری های خود ایمنی - شرایطی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس می تواند باعث تورم غدد لنفاوی به عنوان بخشی از پاسخ غیر طبیعی سیستم ایمنی شود.
• سرطان – غدد لنفاوی می توانند تحت تأثیر سرطان هایی مانند لنفوم (سرطانی که از سیستم لنفاوی شروع می شود) یا متاستاتیک سرطان ها (سرطان هایی که از سایر قسمت های بدن پخش شده اند).
• شرایط التهابی - التهاب غیر عفونی، مانند بیماری به نام سارکوئیدوز، می تواند باعث بزرگ شدن غدد لنفاوی شود.

غده لنفاوی واکنشی چیست؟

گره لنفاوی واکنشی به این معنی است که به عفونت، التهاب یا سایر محرک ها پاسخ می دهد. در این شرایط، غدد لنفاوی بزرگ می‌شود و ممکن است حاوی گلبول‌های سفید بیشتری نسبت به معمول باشد تا به مبارزه با عفونت کمک کند. التهاب. غدد لنفاوی واکنشی سرطانی نیستند و معمولاً پس از رفع علت اصلی به اندازه طبیعی خود باز می گردند.

چه انواع سرطان در غدد لنفاوی شروع می شود؟

شایع ترین نوع سرطان که در غدد لنفاوی شروع می شود نامیده می شود لنفوم. لنفوم یک سرطان سیستم لنفاوی است که شامل غدد لنفاوی، طحال و سایر بافت‌های لنفاوی است. لنفوم ها به دو نوع اصلی تقسیم می شوند: لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین.

• لنفوم هوچکین – این نوع لنفوم معمولاً از غدد لنفاوی گردن یا قفسه سینه شروع می شود. مشخصه آن نوع خاصی از سلول های غیرطبیعی به نام سلول رید استرنبرگ.
• لنفوم غیر هوچکین - این گروه متنوعی از لنفوم ها است که هر غدد لنفاوی بدن را درگیر می کند. زیرگروه های زیادی وجود دارد که برخی از رایج ترین آنها از جمله آنهاست گسترده لنفوم سلول B پراکنده و لنفوم فولیکولی. لنفوم غیر هوچکین می تواند در سرعت رشد و گسترش آن متفاوت باشد.

لنفوم می تواند غدد لنفاوی را در یک ناحیه موضعی تحت تاثیر قرار دهد یا به چندین غدد لنفاوی در سراسر بدن گسترش یابد.

چه نوع سرطان هایی معمولاً به غدد لنفاوی سرایت می کنند؟

سرطان و ملانوما انواع سرطان هایی هستند که معمولاً به غدد لنفاوی گسترش می یابند.

• کارسینوما این نوعی سرطان است که در سلول‌های پوشاننده اندام‌هایی مانند پوست، ریه‌ها، سینه‌ها و دستگاه گوارش شروع می‌شود. کارسینوم‌ها اغلب با رشد خود به غدد لنفاوی مجاور گسترش می‌یابند که می‌تواند گامی مهم در تعیین مرحله سرطان باشد. به عنوان مثال، سرطان سینه اغلب به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش می‌یابد، در حالی که سرطان ریه ممکن است به غدد لنفاوی قفسه سینه گسترش یابد.
• ملانوما - این نوعی سرطان است که معمولاً از پوست شروع می شود و اغلب به غدد لنفاوی مجاور گسترش می یابد. هنگامی که ملانوم گسترش می یابد، اغلب از طریق سیستم لنفاوی به نزدیک ترین گروه غدد لنفاوی، غدد لنفاوی نگهبان. درگیری غدد لنفاوی در ملانوما یک عامل کلیدی در تصمیم گیری گزینه های درمانی و پیش بینی نتیجه است.

در تضاد، تومور بدخیم نسج همبندسرطانی که در بافت هایی مانند ماهیچه ها، استخوان ها، چربی و اعصاب شروع می شود، احتمال انتشار آن به غدد لنفاوی بسیار کمتر است. در عوض، سارکوم ها به احتمال بیشتری به مناطق دیگر مانند ریه ها سرایت می کنند.

متاستاز غدد لنفاوی چیست؟

گره لنفاوی متاستاز زمانی رخ می دهد که سلول های سرطانی از محل اصلی خود به غدد لنفاوی مجاور گسترش می یابند. این فرآیند یک راه رایج برای انتشار برخی از سرطان ها، به ویژه سرطان سینه، ریه و روده بزرگ است. هنگامی که سلول های سرطانی در یک غدد لنفاوی یافت می شوند، نشان می دهد که سرطان شروع به گسترش فراتر از محل اصلی خود کرده است. وجود متاستاز در غدد لنفاوی مرحله سرطان را تغییر می دهد و تصمیمات درمانی را هدایت می کند.

چرا آسیب شناسان غدد لنفاوی را بررسی می کنند؟

آسیب شناسان برای کمک به تشخیص شرایط و راهنمایی درمان، غدد لنفاوی را بررسی کنید. به عنوان مثال، بررسی غدد لنفاوی در سرطان می‌تواند اطلاعاتی در مورد اینکه آیا سرطان گسترش یافته است و ممکن است چقدر پیشرفته باشد، ارائه دهد. آسیب شناس به غدد لنفاوی زیر میکروسکوپ نگاه می کند تا وجود سلول های سرطانی، عفونت ها یا سایر ناهنجاری ها را بررسی کند. این یافته ها می تواند به پزشکان کمک کند تا بهترین برنامه درمانی را تعیین کنند و نتیجه احتمالی را برای بیمار پیش بینی کنند.