La هسته (جمع: هسته) یک ساختار کوچک و تخصصی است که تقریباً در تمام سلولهای بدن شما یافت میشود. این ساختار بیشتر ماده ژنتیکی شما، معروف به DNA، را در خود جای داده است که مانند مجموعهای از دستورالعملها، نحوه عملکرد و رفتار سلولها را کنترل میکند. در داخل هسته، DNA با پروتئینها در مادهای به نام کروماتین سازماندهی شده است. نواحی کروماتین اغلب به صورت خوشهای کنار هم قرار میگیرند و ساختارهای گردی به نام هستک (مفرد: هستک) را تشکیل میدهند. هسته توسط یک لایه محافظ نازک به نام غشای هستهای احاطه شده است.
پاتولوژیستها چگونه هسته را بررسی میکنند؟
آسیبشناسان با مشاهده نمونههای بافتی زیر میکروسکوپ، هسته را بررسی میکنند. قبل از مشاهده، بافت را با استفاده از رنگهای مخصوصی به نام هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) رنگآمیزی میکنند. هماتوکسیلین به طور خاص هسته را رنگ میکند و به آن رنگ آبی یا بنفش متمایزی میدهد. استفاده از این رنگها به آسیبشناسان کمک میکند تا شکل، اندازه و جزئیات هسته را به وضوح ببینند. هسته معمولاً در سلولهای سالم گرد یا بیضی شکل با لبههای صاف به نظر میرسد.
هسته چگونه در سلامت و بیماری تغییر میکند؟
وقتی آسیبشناسان سلولها را زیر میکروسکوپ بررسی میکنند، ظاهر هسته سرنخهای مهمی در مورد سلامت و فعالیت سلول میدهد. به عنوان مثال، سلولهای بسیار فعال یا با رشد سریع اغلب یک یا چند هستک برجسته در داخل هسته نشان میدهند. سلولهای سرطانی تمایل به فعالیت بسیار زیادی دارند، بنابراین هستههای آنها معمولاً تیرهتر و بزرگتر از حالت عادی به نظر میرسند. آسیبشناسان از اصطلاح هایپرکروماتیک برای توصیف هستههایی استفاده میکنند که به دلیل افزایش فعالیت یا رشد غیرطبیعی تیرهتر به نظر میرسند.
علاوه بر این، شکل هسته میتواند نشان دهد که آیا یک سلول سالم است یا غیرطبیعی. سلولهای سالم و غیرسرطانی معمولاً هستههایی دارند که گرد و صاف به نظر میرسند. با این حال، در سلولهای سرطانی، غشای هستهای اغلب نامنظم به نظر میرسد و دارای چینها یا برآمدگیهای قابل توجهی است. آسیبشناسان این تغییرات را بینظمیهای غشای هستهای مینامند که از ویژگیهای رایج بسیاری از سرطانها هستند.
برخی عفونتها، به ویژه عفونتهای ویروسی، و قرار گرفتن در معرض اشعه نیز میتوانند باعث تغییرات مشخصی در هسته شوند. در این شرایط، هسته ممکن است به طور قابل توجهی بزرگتر شود یا غیرمعمول به نظر برسد. هنگامی که ویروسها سلولها را آلوده میکنند، آسیبشناسان تغییرات هستهای حاصل را به عنوان یک اثر سیتوپاتیک ویروسی توصیف میکنند. شناخت این تغییرات به آسیبشناسان کمک میکند تا عفونتها را شناسایی کرده و تصمیمات درمانی مناسبی را اتخاذ کنند.
ما مفتخریم که با:
