Fibrinoïde necrose is een specifieke vorm van weefselschade die wordt gekenmerkt door de ophoping van fibrine-achtig materiaal in weefsels, met name in de bloedvatwanden. Het treedt meestal op wanneer bloedvaten ernstig beschadigd raken door immuunreacties of hoge bloeddruk. De naam "fibrinoïde" is afgeleid van de gelijkenis met fibrine, een eiwit dat normaal gesproken betrokken is bij de bloedstolling.
Fibrinoïde necrose treedt meestal op als reactie op specifieke soorten verwondingen of ontstekingen.
Veelvoorkomende oorzaken zijn:
Onder een microscoop ziet fibrinoïde necrose eruit als helderroze, structuurloze afzettingen in of rond de bloedvatwanden. Deze afzettingen bevatten fibrine, plasma-eiwitten en celresten, waardoor het aangetaste gebied een kenmerkend, glad en amorf uiterlijk krijgt. Pathologen gebruiken speciale kleurstoffen, zoals hematoxyline en eosine (H&E)om het fibrinoïde materiaal te accentueren, waardoor het beter zichtbaar is tegen de achtergrond van het normale omringende weefsel.
Fibrinoïde necrose verzwakt de wanden van bloedvaten, wat kan leiden tot ernstige complicaties zoals bloedingen (hemorragie) of bloedstolsels (trombose). Deze complicaties kunnen de bloedstroom verstoren en organen beschadigen, waardoor ze minder goed kunnen functioneren. Het identificeren van fibrinoïde necrose helpt pathologen bij het diagnosticeren van bepaalde aandoeningen, het begrijpen van de ernst van de ziekte en het bepalen van de juiste behandeling.