Lymfoom is een vorm van kanker die ontstaat uit immuuncellen, genaamd lymfocytenDeze cellen beschermen normaal gesproken uw lichaam tegen infecties en ziekten. Bij lymfoom worden lymfocyten abnormaal en groeien ze ongecontroleerd, waardoor tumoren ontstaan die vaak... lymfeklieren maar kan ook de milt, het beenmerg en andere organen in het lichaam aantasten.
Wat zijn de symptomen van lymfoom?
Veel voorkomende symptomen van lymfoom zijn onder meer vergrote, pijnloze lymfeklieren, onverklaarbaar gewichtsverlies, nachtelijk zweten, koorts, vermoeidheid, aanhoudende jeuk en verminderde eetlust. Afhankelijk van waar in het lichaam het lymfoom zich ontwikkelt, ervaren sommige mensen aanvullende symptomen, zoals hoesten, kortademigheid of buikpijn.
Wat veroorzaakt lymfoom?
De oorzaak van lymfoom hangt af van het specifieke type. Over het algemeen ontwikkelt lymfoom zich wanneer lymfocyten genetische veranderingen (mutaties) ondergaan waardoor ze ongecontroleerd groeien. Deze genetische veranderingen kunnen het gevolg zijn van verschillende factoren, waaronder chronische infecties (zoals Epstein-Barr virus, hepatitis C, of Helicobacter pylori), immuundeficiëntie (bijvoorbeeld hiv/aids of na een orgaantransplantatie), chronische auto-immuunziekten (zoals reumatoïde artritis of lupus), blootstelling aan straling of bepaalde chemicaliën, en soms erfelijke genetische aanleg. Vaak is de precieze oorzaak bij een individu onbekend.
Welke risicofactoren vergroten uw kans op het ontwikkelen van lymfoom?
Verschillende risicofactoren kunnen de kans op het ontwikkelen van lymfoom vergroten. Deze omvatten een verzwakt immuunsysteem door hiv/aids, medicatiegebruik na orgaantransplantaties, auto-immuunziekten zoals reumatoïde artritis, lupus of coeliakie, chronische infecties met bepaalde virussen (zoals Epstein-Barr virus of hepatitis C), bacteriële infecties (zoals Helicobacter pylori), langdurige blootstelling aan straling of specifieke chemicaliën en een familiegeschiedenis van lymfoom.
Wat zijn de meest voorkomende soorten lymfomen?
De meest voorkomende lymfoomsubtypen die worden gezien bij volwassenen omvatten:
De meest voorkomende lymfoomsubtypen die worden gezien bij kinderen omvatten:
-
Lymfoblastisch lymfoom (zowel B-cel- als T-celtypen).
Hoe wordt lymfoom geclassificeerd?
Lymfomen worden geclassificeerd op basis van verschillende factoren, waaronder het type lymfocyt betrokken (zoals B-cellen or T-cellen), hoe snel het lymfoom groeit (agressief of traag), en specifieke microscopische kenmerken. Pathologen onderzoeken weefselmonsters onder een microscoop en gebruiken gespecialiseerde tests, zoals immunohistochemie en moleculair genetische testen, om het exacte subtype lymfoom te identificeren.
De twee belangrijkste groepen lymfomen zijn:
-
Hodgkin-lymfoom:Dit type lymfoom wordt vaak geïdentificeerd door karakteristieke cellen die Reed-Sternberg-cellen.
-
Non-Hodgkin-lymfoom (NHL): Een diverse groep die veel subtypes omvat zonder Reed-Sternberg-cellen.
Een juiste classificatie is van essentieel belang, omdat de behandelingsopties en de prognose sterk variëren afhankelijk van het subtype lymfoom.
Hoe wordt de diagnose lymfoom gesteld?
De diagnose van lymfoom omvat doorgaans een biopsiewaarbij een arts een klein stukje weefsel of een lymfeklier voor onderzoek. Een patholoog onderzoekt dit weefsel vervolgens onder de microscoop op zoek naar afwijkende lymfocyten. Beeldvormende onderzoeken zoals CT-scans, PET-scans of MRI's kunnen ook worden gebruikt om te bepalen in hoeverre het lymfoom zich heeft verspreid (het stadium).
Welke laboratoriumtests worden uitgevoerd om deze diagnose te stellen?
Er zijn verschillende laboratoriumtests nodig om de diagnose lymfoom te bevestigen en het specifieke subtype te bepalen, waaronder:
-
immunohistochemie: immunohistochemie is een speciale test die eiwitten op lymfoomcellen detecteert om het type lymfoom te bepalen.
-
Flowcytometrie: Flowcytometrie is een test die wordt gebruikt om cellen gedetailleerd te analyseren om onderscheid te maken tussen verschillende subtypen lymfoom.
-
Moleculaire tests (zoals PCR en FISH): Deze tests sporen specifieke genetische veranderingen of mutaties op die belangrijk zijn bij het diagnosticeren van bepaalde typen lymfoom en bij het bepalen van de behandeling.
-
BloedtestenRoutinematige tests, waaronder een volledig bloedbeeld (CBC) en lactaatdehydrogenase (LDH), helpen bij het beoordelen van de algemene gezondheid van de patiënt en de mate van zijn ziekte.
Uw arts combineert deze resultaten om het specifieke subtype van het lymfoom, het stadium en de beste mogelijke behandelingsopties te bepalen.
