
nucleoli (enkelvoud: nucleolus) zijn kleine, ronde structuren in de kern van de meeste cellen. Ze bestaan uit eiwitten en een speciaal soort genetisch materiaal, RNA genaamd. De belangrijkste taak van nucleoli is het produceren en assembleren van componenten die nodig zijn voor de opbouw van ribosomen. Ribosomen zijn essentiële structuren die cellen helpen bij de aanmaak van eiwitten. Gezonde, actief groeiende cellen hebben vaak zichtbare nucleoli, omdat deze cellen veel eiwitten nodig hebben om goed te functioneren.
Pathologen onderzoeken nucleoli door cellen nauwkeurig onder een microscoop te bekijken. Weefselmonsters worden meestal gekleurd met speciale kleurstoffen, zoals hematoxyline en eosine (H&E), om de nucleoli duidelijk zichtbaar te maken. Onder de microscoop verschijnen nucleoli meestal als kleine, ronde vlekjes in de celkern die donkerblauw of paars kleuren met hematoxyline. Pathologen kijken naar het aantal, de grootte, de vorm en de prominentie van de nucleoli om te begrijpen hoe actief of abnormaal een cel is.
Het verschijnen van nucleoli kan belangrijke aanwijzingen geven over de gezondheid en het gedrag van cellen. Gezonde cellen hebben doorgaans kleine, afzonderlijke nucleoli. Cellen die echter zeer actief zijn, zich snel delen of reageren op stress, ontwikkelen vaak grotere en opvallendere nucleoli. Kankercellen hebben vaak grotere, talrijkere en prominentere nucleoli omdat ze zeer snel groeien en delen, wat een continue eiwitproductie vereist.
Bij veel vormen van kanker besteden pathologen speciale aandacht aan veranderingen in de nucleoli, omdat deze veranderingen kunnen wijzen op agressieve of snelgroeiende tumoren. Grotere of ongewoon gevormde nucleoli kunnen wijzen op een kanker van een hogere graad, wat betekent dat de tumor mogelijk agressiever is en een intensievere behandeling vereist.
Bepaalde virale infecties kunnen ook de nucleoli aantasten. Virussen kunnen de grootte of vorm van de nucleoli veranderen terwijl ze de controle over de celmachinerie overnemen om zichzelf te vermenigvuldigen. Het herkennen van deze virale veranderingen helpt pathologen bij het identificeren van infecties en het bepalen van de juiste behandeling.